ATS diary for Musicfrom.nl

ATS was invited by the Musicfrom.nl website (Muzzy) to write our week diary from 10 untill 16 january 2004.
This ATS week diary will be published on the 20th of january. If you want to read the diary, you can click here on Musicfrom.nl.

You can read the same diary from Musicfrom.nl down below
(Dutch language only)

De afgelopen week presenteerde After The Silence de mini-cd 'Final Fantasy' in Loose End in Reeuwijk. Ingrid van den Hof - van den Berg, de zangeres van After The Silence, hield de belevenissen in de week van de presentatie bij voor MusicFrom.nl.

Zaterdag 10 januari
De hele afgelopen week baal ik al als een stekker, want de griepgolf in Nederland heeft ook mij te grazen genomen. Ik ben al ruim een week snipverkouden. Uitgerekend vlak voor de cd-presentatie! Als ik verkouden ben slaat dit automatisch op mijn stem en als leadvocaliste van een rockband zit je daar niet bepaald op te wachten. Ik kan alleen maar hopen dat mijn gezondheid zal verbeteren. Vandaag moeten we nog wel repeteren. We zullen zien hoe het gaat. Bij de oefenruimte horen we al van buitenaf dat Joop zijn nieuwe keyboardversterker aan het uitproberen is. Eerst die kachel maar eens laten blazen, want de temperatuur in de oefenruimte is niet bepaald comfortabel. 's Zomers loopt het zweet in je ogen, 's winters sta je met verkleumde vingers en tenen te blauwbekken. Als iedereen is gearriveerd, volgt eerst de koffie om een beetje warm te worden met daarbij de nodige gesprekspunten, waarna iedereen richting zijn/haar "plekje" gaat. Er wordt serieus geoefend. Alleen mijn stem is het er, vanwege de verkoudheid, niet geheel mee eens. Ik kan mezelf redelijk laten horen, maar hoe meer de set vordert, hoe heser ik wordt. Ik constateer dat mijn stem nu meer weg heeft van die van "Manuela Kemp". "Alleen ietsje minder blond" is de reactie van mijn bandleden. Om mijn stem te sparen, besluiten we de set maar 1x te spelen. Onze gitarist Ardy heeft er een beetje de pest in. Dit heeft te maken met het feit dat afgelopen week zijn Marshall top (jcm800) ineens beroerde geluiden begon te maken. Bleek later de trafo te zijn overleden. (We hebben een ongeluk gehad met het trafootje, met het trafootje...) De versterker staat nu ter reparatie bij een Marshall gespecialiseerde muziekwinkel. Tegen zijn zin staat Ardy nu op een oude Novanex keyboardversterker (van 100 jr. voor Chr., maar hij doet het nog steeds!) te spelen. Het is leuk om als gitarist een eigen origineel geluid te hebben, en met de Novanex was dit misschien wel gelukt, maar ja……hardrockgitaristen en Marshall….hou er maar over op….

Zondag 11 januari
Oh jongens, dit kan niet waar zijn. Mijn hoofd, mijn neus, alles zit vast. Hele gezinspakken zakdoeken heb ik er al doorheen gesnoten. Ik besluit te gaan stomen, een warme douche, weinig praten en veel paracetamol. Vandaag maar een beetje rustig aan doen…. Ik baal als een stekker.

Maandag 12 januari
's Avonds even heerlijk genieten met een "Wiener melange" op schoot voor de tv met veel slagroom. Zó slecht voor de lijn, maar ó zo lekker. Plotseling wordt er aan de deur gebeld. Joop staat aan de deur met een hele doos vol met, vers van de pers, exemplaren van onze ATS cd "Final Fantasy". Het is bijna net zo'n gevoel als dat je op je vakantiefoto's moet wachten en je ze eindelijk kunt ophalen, maar dan 10x erger. Goh, ze zijn mooi geworden! Er is stiekem een soort van droom uitgekomen. Ik ben al jaren met muziek bezig, en had ooit al eens met een grote groep mensen een cd opgenomen i.v.m. een musical waar ik toen in speelde, maar dat valt natuurlijk niet te vergelijken. Een echte studio-cd van "mezelf" was er nog niet, terwijl ik dat toch altijd wel graag ooit eens wilde. Het geeft dan toch wel een lekker gevoel dat je dan op dat moment een concreet resultaat in handen hebt in de vorm van een cd, waarvoor je de afgelopen 2 maanden veel energieslopende uurtjes in de studio hebt doorgebracht. Dezelfde avond zijn er al exemplaren verkocht aan buren e.d.

Dinsdag 13 januari
Na een paar dagen flink gestoomd te hebben, veel water gedronken, paracetamol geslikt, weinig praten en weet ik niet al wat meer, lijkt het nu enigszins resultaat te hebben. Gelukkig heb ik nog t/m vrijdag de tijd om enigszins op te knappen. Ik kan alleen maar hopen dat dit lukt. Gitarist Ardy is een klein beetje opgelucht. Zijn versterker kan gemaakt worden. D.w.z. een nieuwe trafo voor zijn versterker is onderweg, omdat deze besteld moet worden. Het kan zo'n kleine 2 weken duren. Echter is er geen tijd om daarop te wachten, omdat de cd-presentatie al a.s. vrijdag plaatsvindt. Gelukkig krijgt Ardy een leenversterker ter beschikking, en….hij gaat er zelfs op vooruit; een Marshall jcm 900. Hebben jullie ooit wel eens een gitarist zien kwijlen? Nou ja, je kunt je er vast wel iets bij voorstellen. Tja, "gitaristen en Marshalls?"… of… "mannen en speeltjes? "…. Joop heeft wat mp3 fragmenten gemaakt van de nieuwe cd, zodat deze op de website geplaatst kunnen worden, die met de nieuwe lay-out afgelopen week online is gegaan.

Woensdag 14 januari
Er zijn mailtjes binnengekomen namens Gouwestad Radio en 1 of ander vaag radiostation uit Mexico. Gouwestad Radio nodigt ATS uit om 30 januari a.s. aanwezig te zijn in het programma "Going Underground", gepresenteerd door Leo Hoek van Dijke, in de maandelijkse rubriek "Doorgeplugd". Rechtstreeks in de uitzending zal er dan een interview worden afgenomen en er zullen tracks van onze nieuwe cd worden gedraaid. Klinkt interessant en we besluiten erop in te gaan. Goh, 2 radio-interviews in dezelfde week, realiseer ik me, want een paar dagen eerder, op 27 januari om precies te zijn, zijn we live in de uitzending bij WOS Radio in het programma "Live a Live" voor een mini-concert + interview. Het lijkt na jaren inspanning nu eindelijk een beetje te gaan lopen met ons bandje, en dat is een prettig gevoel. T.a.v. het mailtje uit Mexico weet ik niet helemaal precies wat ik ermee moet, op 1 of andere manier heb ik er een raar gevoel over en ik besluit het mailtje ter medebeoordeling bij Erik Prins/MAM Agency neer te leggen, wanneer hij die avond opbelt om de laatste belangrijke zaken door te nemen voor a.s. vrijdag. Mijn intuïtie blijkt juist, want Erik blijkt de heren van het vermeende radiostation te kennen. MAM Agency vertegenwoordigt namelijk ook de band "Wastelands" en tot 2x toe is er namens die band een promopackage naar het radiostation gestuurd en tot 2x toe werd er beweerd dat de pakketjes nooit waren aangekomen. Heel vreemd, want alle andere promopackages die waren rondgestuurd hadden wèl hun bestemming bereikt. Inmiddels had Erik al namens MAM Agency, Wastelands en After The Silence een mailtje verstuurd richting de Mexicaanse heren. Het is nu afwachten of daarop gereageerd gaat worden.

Donderdag 15 januari
Waar ze vandaan komen weet ik niet, maar mijn mailbox bevat steeds meer mailtjes van radiostations e.d. die onze cd willen "promoten". Het aantal bezoekers op onze website blijkt de afgelopen week ook enigszins te zijn gestegen. Grappige constatering. Iets minder grappig is dat ik nu ook Willem heb aangestoken met het verkouden zijn. Zijn neus zit dicht en hij vertoont hetzelfde ziektebeeld als ik een week geleden. Hij gaat lekker dus (Not!). Bij mezelf is de verkoudheid gelukkig aan het verdwijnen. Ik kan weer normaal ademhalen en mijn stem is godzijdank weer terug. Willem is de hele dag al de gitaren aan het stemmen waar hij gisteren nieuwe snaren op heeft gezet. Ik bereid mezelf op mijn eigen manier voor op de dag van morgen. Afgelopen week trouwens ook per e-mail contact gehad met Martin, gitarist van Timelock, de band die ons voorprogramma zal verzorgen. In overleg zal hij ons optreden laten filmen en tevens zelf voor "Joop van Tellingen" spelen en foto's nemen.

Vrijdag 16 januari
Vandaag is het eindelijk zover. Naast gezinsgerelateerde verplichtingen zoals mijn zoon naar school brengen en weer ophalen enzovoort, verloopt de dag vrij rustig. Ruim van te voren leg ik mijn kleding apart voor vanavond en check alle paperassen voor vanavond; setlists, gageverklaring, kopieën id-bewijs etc. Joop is zo attent geweest om voor iedereen een routebeschrijving te maken naar de plaats van bestemming en door te mailen. Om 18.45 uur moeten we aanwezig zijn in de zaal voor het opbouwen en soundchecken, dus spreken we met de hele band ruim een uur eerder af bij de oefenruimte. Drummer Edward en bassist Marcel zijn al druk bezig met spullen in te laden in het busje van Marcel. Marcel heeft afgelopen week maarliefst 10.000 (jawel!) biografietjes laten drukken, die we vanavond voor het eerst in definitieve vorm onder ogen krijgen. Ziet er perfect uit. Qua grootte is er rekening mee gehouden dat het evt. in een cd-doosje erbij gestopt kan worden. (daar is over nagedacht!)
Het is vanavond trouwens weer echt ouderwets oer Hollands K…weer. Het regent, waait, noem het allemaal maar op. Echt "ideaal" weer om met de auto te gaan rijden, zoals vanavond dus. Op de snelweg zie je bijna geen hand voor ogen vanwege de regen, gelukkig is het niet al te druk op de weg, dus we kunnen redelijk doorrijden, naar omstandigheden. Eindelijk zijn we in Reeuwijk aangekomen, maar ondanks de routebeschrijving kost het even wat moeite om de plaats van bestemming te vinden. Ruim een kwartier na afgesproken tijd hebben we het eindelijk gevonden. We snappen nu met zijn allen waarom het zaaltje "Loose End" heet, want het blijkt ergens helemaal achterin te liggen. John Radersma, van Plug Unit Studio, komt ons al tegemoet. John is verantwoordelijk voor de opname, mix en productie van onze cd. Hij heeft vanavond ook de P.A. verzorgd en we danken tevens aan hem dat we vanavond in Loose End konden spelen, daar dit bij Babylon Woerden (waar de cd-presentatie oorspronkelijk zou plaatsvinden), vanwege interne zaken, niet doorging. John is een "gouwen" kerel! Iemand met hart voor de zaak. De zijdeur van het podium gaat open en alle apparatuur en spullen kunnen richting podium worden gesleept. We hebben een 1e positieve indruk van het zaaltje. Lekker podium. Backstage is het qua temperatuur niet echt comfortabel en bovendien blijkt backstage de "plee" buiten werking. Maar een gevulde koelkast maakt veel goed natuurlijk! We maken kennis met de bandleden van Timelock. Leuke sympathieke collegiale mensen. Als eindelijk alle apparatuur staat en aangesloten is, volgt de soundcheck, terwijl er om ons heen allerlei trapjes worden verschoven van de mensen die met de spotlights bezig zijn. Het geluid is in 1e instantie niet echt "je van het". Joop's monitor stoort en de monitoren vooraan geven geen geluid, waardoor zowel Marcel als ik onszelf niet tot onvoldoende horen zingen. Er wordt aan gewerkt, maar ik merk dat mijn stem dit niet zo leuk vindt. Er moet echt iets aan die monitoren gedaan worden, anders sta ik heel fijn mijn stem te verpesten. Bij Edward schiet er een bekken steeds los. Het klipje bovenop blijkt lam. Een poging van Edward om de bekken vast te zetten door bierviltjes tussen het klipje te proppen mag niet baten. Ik zit dit gedoe een beetje bedenkelijk te bekijken en kom dan met de simpele suggestie om het eens te proberen met tape. Edward kijkt me aan met een blik van; "Ja, waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht?" Het blijkt te werken. Ardy blijkt zijn equalizer te zijn vergeten (wellicht toch ietsiepietsie nervous?). Hij zal het dus alleen met zijn Marshall-toren en effectenbak moeten doen. De soundcheck wordt voor "ok" verklaard, en de soundcheck beurt is nu aan Timelock. Erik van MAM Agency is inmiddels ook gearriveerd, waarmee we o.a. de zakelijke dingen kortsluiten.
Om 21.30 uur gaan de zaaldeuren open. Langzaam druppelen er mensen binnen, waaronder ook enkele vrienden. Om 22.15 uur mag Timelock de aftrap nemen en we wensen elkaar succes. De muziek komt op ons over als een beetje een "Rush"achtige stijl. De muzikanten zijn duidelijk ervaren. Rond 23.15/23.30 uur zijn wij aan de beurt. De monitor van Joop geeft nog steeds niet helemaal het geluid zoals we ons dat zouden wensen, maar we besluiten er maar gewoon voor te gaan en Joop begint met het intro van het 1e nummer dat er meteen goed in knalde (net als de rookmachine, uche uche). Goede lichtshow met special effects. Enthousiaste reacties, luid applaus, en mensen die "we want more" riepen. De hele week was ik bang geweest voor de toestand van mijn stem, maar wanneer je "moet" blijk je plotseling over een paar reserves te beschikken waarvan je niet weet waar ze vandaan komen. Ik kon redelijk "ouderwets" te keer gaan. Mensen geloven het bijna niet dat er uit zo'n klein opdondertje als ik zo'n geluid kan komen…. Als we klaar zijn met de set wordt er steeds harder geroepen om een toegift. Na een klein "werkoverleg" op het podium besluiten we nog 1 nummer te spelen, waarna de koek toch echt op is. Daarna was ik helemaal "op", en tankte backstage even bij, waar sommige mensen toch eventjes binnenwandelden om complimenten te geven. Ik besloot na mezelf eventjes opgefrist te hebben, maar even de zaal zelf weer in te gaan. Enthousiaste reacties. De cd werd ook verkocht, dus dat was een goed teken. We hebben natuurlijk nog eventjes doorgefeest, waarna iedereen met een voldaan gevoel huiswaarts ging, waarna ondergetekende omstreeks 4 uur haar bedje eindelijk weer zag. Tja, dit is dan het "romantische" Rock & Roll… totdat je de volgende dag weer enigszins met een kater op staat, maar de cd-presentatie was hierbij voor ons gevoel toch wel zeker geslaagd. Op nu naar het volgende optreden….

Ingrid van den Hof - van den Berg
De site van After The Silence

Tweet